Na Kilimandžaru snijega još uvijek ima, ali...
Naim Logić, septembar 2008
Kilimandžaro je jedinstven u svijetu po raznolikosti i bogatstvu uzbudljivih avantura koje nudi. Može zadovoljiti sve ukuse: I onih željnih napornog penjanja, ekstremnih uslova, vječnog leda... kao i ljubitelja egzotičnih biljki, rijetkih životinja, novih nepoznatih kultura, novih podneblja...


Jezero Manyara Nacionalni Park - "Oči u oči" sa egzotičnim životinjama

Grupa odvažnih bosanskih planinara koji trenutno žive u SAD, članova NABMA kluba (NABMA = North American Bosnian Mountaineering Association) krajem jula 2008. godine zaputili su se u područje Kilimandžara, čiji je Uhuru Peak (Vrh Slobode), visok 5.895 metara, najviša tačka Afrike. U grupi su bili: Zijah Kurtović, iz Breze, trenutno živi u Chicagu, IL, Ines Kurtović, Zijina kćerka, trenutno živi u Chicagu, IL, Mirza Balić, iz Mostara, trenutno živi u Atlanti, GA, i Naim Logić, iz Sarajeva, trenutno živi u Phoenixu, AZ.
Naše mjesto okupljanja bio je Moshi - gradić na 780 metara nadmorske visine u podnožju Kilimandžara. Sletjeli smo na međunarodni aerodrom Kilimandžaro u blizini Aruše, grada kojeg nazivaju i Ženevom Afrike zbog bogate diplomatske aktivnosti i čestih skupova na kontinentalnom i svjetskom nivou. Za ulaz u Tanzaniju potrebna je viza (može se dobiti na aerodromu) i potvrda o vakcinaciji protiv žute groznice, a nije zgoreg koristiti i preventivne lijekove protiv malarije (vakcina za malariju na postoji).
Saobraćaj u Tanzaniji je prilično haotičan, ako ništa, a ono zbog vožnje lijevom stranom, što je posljedica dugogodišnjeg britanskog uticaja. Tanzanija je, naime, od 1918. do 1961. godine bila britanska kolonija. Napomenuću još samo da sam u cijeloj sjevernoj Tanzaniji vidio samo jedan semafor - u Aruši.
>

 

© Zone-2000